डॉ. भीमराव रामजी आंबेडकर, ज्यांना 'बाबासाहेब' म्हणून ओळखले जाते, यांचा जन्म १४ एप्रिल १८९१ रोजी मध्य प्रदेशातील इंदूरजवळील महू येथे झाला. त्यांच्या वडिलांचे नाव रामजी आणि आईचे नाव भीमाबाई होते. त्यांचे मूळ गाव महाराष्ट्रातील रत्नागिरी जिल्ह्यातील मंडणगड तालुक्यातील आंबडवे हे होते. ते अस्पृश्य मानल्या जाणाऱ्या महार समाजातील होते आणि एका शूर आणि सुसंस्कृत कुटुंबातून आले होते. त्यांचे वडील रामजी आणि आजोबा मालोजी ब्रिटिश लष्करात होते. त्यांची आई महाराष्ट्रातील ठाणे जिल्ह्यातील मुरबाड गावची होती आणि त्यांच्या कुटुंबातही लष्करी सेवेची परंपरा होती. 

बाबासाहेबांच्या जन्माच्या वेळी त्यांचे वडील रामजी महू येथील लष्करी शाळेत मुख्याध्यापक म्हणून कार्यरत होते आणि त्यांना सूबेदार हा दर्जा मिळाला होता. भीमराव दोन वर्षांचे असताना ते सेवेतून निवृत्त झाले. निवृत्तीनंतर १८९४ साली ते रत्नागिरी जिल्ह्यातील दापोली येथे आले. नंतर त्यांची रत्नागिरी येथे कोठारपाल म्हणून नियुक्ती झाली आणि १८९६ साली त्यांची बदली साताऱ्यात झाली. पुढे १९०४ साली कुटुंब मुंबईला स्थलांतरित झाले आणि लोअर परळ येथील डबक चाळीत एका खोलीत ते राहू लागले. त्यांच्या सोबत दोन भाऊ—बळाराम आणि आनंदराव, दोन बहिणी—मंजुळा आणि तुळसा तसेच त्यांची आत्या मीराबाई राहत होती. पुढे वाचा..